Kersvers Europees kampioen Thibau Nys heeft de be-MINE Cross in Beringen gewonnen. Na een spetterende slotronde, waarin Witse Meeussen het langst tegenspartelde, won Nys op dezelfde manier als het BK op dezelfde locatie in januari. Meeussen is een welverdiende tweede, Michael Vanthourenhout mocht als derde mee op het podium.
Net als in de andere categorieën kregen we bij de mannen elite een ruime kopgroep in deze X2O Badkamers Trofee manche. Eerst met negen, daarna met acht en wat later met zes. Crelan – Corendon ploegmaats Witse Meeussen en Joran Wyseure, Pauwels Sauzen – Altez Industriebouw kopmannen Gerben Kuypers en Michael Vanthourenhout, Alpecin – Premier Tech man in vorm Jente Michels en Baloise Verzekeringen – Het Poetsbureau Lion Thibau Nys vormden de kopgroep van zes renners in de tweede wedstrijdhelft.
Weinig verschillen tussen deze zes renners op de nochtans selectieve omloop in Beringen. Zelfs de vele hoogtemeters en de technische afdalingen konden deze wedstrijd niet snel in een beslissende plooi leggen. Nys kon even ontsnappen met Vanthourenhout, maar de andere vier protagonisten kwamen terug aansluiten.
In de slotronde ontbond Nys zijn duivels. Hij dacht zijn tegenstanders te snel af te zijn op de steile beklimmingen van de mijnterril, maar dat was buiten Witse Meeussen gerekend. De Crelan – Corendon renner gaf de koppositie niet af en vocht een duel uit met de Europese kampioen in de slotronde. Uiteindelijk kwam Nys als eerste opgedraaid op de korte aankomststrook en kon de zege binnen halen op dezelfde manier als tijdens het BK in januari, toen tegen Verstrynge.
Witse Meeussen haalde nog oververdiend de tweede plaats binnen voor Michael Vanthourenhout, Jente Michels, Gerben Kuypers en Joran Wyseure.
Winnaar Nys was streng voor zichzelf: “Ik ben een beetje kwaad op mezelf, omdat ik een paar cruciale fouten heb gemaakt. Op bepaalde momenten dacht ik dat ik het technisch ongelooflijk goed deed. Maar op het einde verkloot ik het daar wel bijna mee. Ik voelde Witse aankomen en ging iets vroeger in de remmen. Ik wist dat ik hem dan in de binnenkant weer kon afsteken. Maar hij zat korter dan ik dacht. Mijn manier van rijden in de laatste ronde hing wat samen met hoe ik me vandaag voelde. Ik kon wel eens prikken, maar ik kon het niet doortrekken. Mijn benen liepen veel sneller vol dan ik wou.”


